skip to Main Content

Vriendschap

Soms kan een oude, teruggevonden rekening van een restaurantbezoek allerlei weggezakte herinneringen naar boven halen. Zoals deze: hij at met een vriend in de Cazadores bij de stad Denia in Spanje. Feitelijk heet het daar Catalonië zoals zijn vriend niet ophield te benadrukken. Noem een Catalaan nooit-never een Spanjaard. Politiek is religie in die contreien en voor je het weet gaat het tafelgesprek over niets anders. Samen besloten ze op de tapas-tour te gaan. En daar begint al meteen de spraakverwarring, want ‘eet smakelijk’ is daar niet ‘buen provecho’, maar ‘bon profit’.

Catalunya is een van de beste plekken in de wereld om van eten te genieten en om de ‘keuken’ te onderzoeken. Avontuurlijke types zullen rechtstreeks op de slakken, ingewanden en varkenspootjes afgaan, waar anderen voor de vegetarische gerechten zullen kiezen. Kortom, voor elk wat wils als het maar uit de regio komt; qua taal, politiek en eten. De Europese-gedachte is daar ver te zoeken

Aan de wand hingen foto’s van wedstrijdduiven met geverfde vleugels, zodat ze hoog in de lucht al herkenbaar zijn voor de eigenaren. Het was een kale ruimte, beschenen door het harde licht van de TL-buizen aan het plafond. Ze zaten aan een tafeltje met een glad formicablad en waren de enige gasten. De ene na de andere plaatselijke lekkernij zagen ze uit de keuken te voorschijn komen. Onder andere olijven, albondigas, tortilla, een dubbel portie chipirones fritos. Allemaal streekproducten die ook weer hun lokale naam kunnen hebben in dit deel van Spanje.

Bij de tapas dronken ze een flesje wijn, ook uit de regio. En dringt de vraag zich op: smaakt wijn altijd lekker in goed gezelschap of is de wijn goed. Moet gezegd, dat laatste was die avond het geval; fruitig en met voldoende ‘diepte’.

De dag daarop nam hijzelf een fles wijn mee: een licht gelagerde chardonnay van Enate voor bij de paella. Die paella, bij uitstek een Catalaans gerecht, aten ze als lunch in de sinaasappelboomgaard rond het huis van zijn vriend. De geur van de bloesem leek hen te bedwelmen. Met de wijn werd op hun vriendschap geklonken. De urenlange wandeling langs de kust van Benissa richting Calpe deed de rest. Na afloop waren ze wereldburgers geworden en waren alle regio’s samengevoegd. Salut y forza al canut.

Back To Top