skip to Main Content

Kinderboerderij

Jack’s dochter is inmiddels veertien jaar en over een paar weken is ze jarig en daarom zegt ze tegen iedereen die naar haar leeftijd vraagt, dat ze vijftien is om het proces op te haasten. Ze kan niet wachten om ouder te worden. Bij haar vader is dat juist andersom en dat houdt hij haar ook voor. ‘Je kunt nog je hele leven oud zijn’, roept-ie haar toe. Maar die opmerking wordt afgedaan als gezeur en hoort bij de mensen die stokoud zijn en daardoor bij voorbaat een verdachte groepering.
Vanmiddag -zondagmiddag- heeft ze afgesproken om met haar vriendinnen iets te gaan drinken in de ‘uitspanning’ bij de kinderboerderij aan de Vondelstraat, geheel zelfstandig en zonder bemoeienis van hun ouders. Je kunt daar heerlijk zitten en de versnaperingen kosten niet veel. Thee voor vijfenzeventig cent, koffie idem dito, een tostie voor anderhalve euro en nog zo wat van die gesubsidieerde prijzen. Ze gaan er brunchen, want dan ben je helemáál volwassen. Hangend uit het raam wacht ze haar vriendinnen op, onderwijl staat ze met hen in verbinding per mobiel en als ze binnenvallen is het een tumult van jewelste. Ze beginnen meteen te kletsen en houden daar niet meer mee op. Zelfs op straat gaat dat door en kijken ze onderwijl met een scheef oog in het spiegelende glas van de ramen op de begane grond. Zit m’n haar wel goed? Zit m’n sjaal in de juiste knoop? Hoe hoog doe ik m’n jas dicht? Allemaal belangrijke vragen, waar de onzekerheid vanaf spat. Dan uiteindelijk vertrek het ‘spul’. De Vondelstraat is linksaf, maar toch slaat het groepje eensgezind rechtsaf over de volle breedte van de straat…
Als ze terugkomen vraagt-ie: ‘En, hoe was ‘t ?’
‘Leuk’, antwoordt ze. ‘Alleen begrijp ik niet waarom ze dat een kinderboerderij noemen. We zijn toch geen kinderen meer?’
‘Schrijf een protestbrief’, raadt hij haar aan, ‘en stuur die naar het Europese Parlement ter attentie van de afdeling Jong Volwassenen’.
‘Daar heb je hem weer hoor’, zegt ze tegen haar vriendinnen. Ze schaamt zich altijd voor haar vader als-ie zo bijdehand doet waar zij bij zijn.

Back To Top