skip to Main Content

Van Toen en Nu 8

Hij bekeek de overjarige kleding in de etalage van de winkel waarvoor ze gestopt waren. In het portiek wurmde ze met natte, koude vingers haar huissleutel tevoorschijn en ging hem voor de trap op. ‘Ik ben ‘t ?’, riep ze halverwege.
Ze liepen rechtdoor naar de keuken, waar haar oma in een stoel zat bij de tafel. Aan de andere kant van de tafel stond een grote barokke vogelkooi op een standaard. Op de grond eronder lag een cirkel van verpulverde zaadjes, de restanten van een copieuze vogelmaaltijd. ‘Ik ben ‘t’, riep Magda nogmaals.
‘O, ben jij het’, riep oma ten overvloede terug. Haar ogen zochten in het rond als het licht van een vuurtoren op zoek naar een verdwaald schip.
‘Ik heb iemand meegebracht’, vervolgde Magda. ‘We zijn met z’n tweeën’.
‘Goedenavond, mevrouw’, zei Jack bedeesd, eigenlijk meer om het zoekende gezicht richting te geven.
‘Je hebt een jongen meegenomen’, constateerde haar oma blij verrast.
‘Ik had al eerder willen komen, omi. Maar ik werd opgehouden’, zei Magda. Ze hing haar natte jas over een stoel, ging zitten en gebood Jack met een korte beweging van haar kin hetzelfde te doen.
Jack keek naar haar en probeerde te raden wat ze bedoelde met die laatste woorden. Als hij haar ophield, dan kon hij ook weer gaan. Hij besloot zijn onzekerheid nog even te laten duren en onderwijl keek hij naar de parkiet, die met trage oogopslag doodstil op zijn stokje zat en aan niemand een boodschap leek te hebben.
‘Hij heet Jack, omi’, wierp Magda haar oma toe. Omstandig begon ze de glazen van haar brilletje droog te wrijven.
‘Wat leuk dat je een vriend hebt meegenomen’, zei haar oma met een ongerichte lach.
‘Ik heb hem meegebracht’, probeerde ze het enthousiasme van haar oma in te dammen, ‘omdat hij niet gelooft dat Poppie kan praten’. Ze stond op en liep naar de vogelkooi.
‘Hoe ziet je vriend eruit?’, vroeg haar oma onverstoorbaar.
‘Het is MIJN vriend niet, omi’, zei Magda. Ze tikte tegen het traliewerk van de kooi om de parkiet te aktiveren. ‘Jack is EEN vriend’.
‘Kom eens hier jongen’, gebood oma.

Back To Top