skip to Main Content

Graf (1)

Al negen jaar lang is 27 januari de dag waarop zijn vader overleed en altijd bezoekt Jack rond die dag het graf op de Algemene Begraafplaats aan de Westerweg. Hij zet er een bloemetje neer, kortwiekt de plantjes en veegt de steen schoon. Dat laatste doet hij ook als er niks te vegen en te kortwieken valt. Maar ja, wat is het leven zonder rituelen. Daarna gaat hij voor de steen staan. ‘Geborgen in Gods hand’, staat er op te lezen. Altijd praat hij tegen zijn vader als hij daar staat. ‘Hoe is ‘t, pa?, vraagt hij.
Hij krijgt geen antwoord terug want zijn vader is immers Geborgen in Gods hand en dat is heel jammer, want ze waren altijd goed in het voeren van een gesprek. Daarom praat hij nu zelf verder. ‘Het is vandaag geen onaardige dag’, zegt hij tegen de steen. Dat was ook een van zijn vaders laatste zinnen. Op die bewuste zondagmiddag dat zijn vader het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde, sloeg hij om een uur of vier nog een keer zijn ogen op, wendde zijn vermoeide blik naar buiten en zei: ‘Het is vandaag geen onaardige dag?’. Zo kon zijn vader de meest diepzinnige gesprekken beginnen. Als een soort openingetje…
Jaren geleden was z’n vader op een verjaarspartij ook eens zo begonnen tegen zijn buurman. ‘Moeten we het nou over het weer hebben?’, had die getergd uitgeroepen. Waarop zijn vader bedaard antwoordde: ‘Ach, waarom niet. Dan kunnen we het straks altijd nog over iets anders hebben…’
‘Nou goed pa, het is vandaag dus geen onaardige dag’, opende hij verder. De bomen om je graf zijn nog kaal, het is onbewolkt en er staat een lichte bries vanuit het noordoosten. Het is momenteel een graad of twee en de dagen lengen alweer. Met een beetje goeie zin is het net alsof de winter op z’n retour is. En dan had jij gezegd: ‘Ho ho, er kan anders nog een boel narigheid komen’, want je hield met alles rekening, waardoor het meestal meeviel en daar was je dan weer erg opgetogen over. En pa, het is vreselijk jammer dat we dit gesprek niet met z’n tweén kunnen voortzetten. Ik heb je nog zoveel te vertellen…’
(Wordt vervolgd)

Back To Top