Gastenboek (slot)

Hierbij zijn eigen bijdrage aan het gastenboek van dat kolossale Franse huis, waarvan slechts een deel bewoonbaar was omdat de verbouwing op zich liet wachten. Maar geen nood, plek zat zelfs nog voor het bezoek dat kwam aanwaaien en waarvoor een slaapkamer in de ‘pigionnier’ beschikbaar werd gesteld. Dat alles betekende Tsjechov-zomerse taferelen: met uitgebreide eetpartijen op het terras, lang nazitten met koffie en een Ratafia de Bourgogne, overgoten met ontboezemingen waar je thuis niet snel toe komt.
Overdag deed iedereen waar hij/zij zin in had; er werden lange wandelingen gemaakt, toeristische uitstapjes verzonnen, veldboeketten geplukt en de bloemen daarvan opgezocht in ‘Thieme’s natuurgids’. ‘Kijk pap, dit is een akkerwinde’.
Jack zat op zijn stoeltje voor het huis en keek naar de onthaastende schoonheid van het weidse landschap, naar de zwaluwen met hun sierlijke duikvluchten van en naar de zelfgebouwde kraamkamertjes, naar de imposante linde voor het huis, naar de veelbelovende(!) wijnstokken en de gemaaide korenvelden met de ronde schoven op de rollende heuvels. Lyrisch word je van zoiets… Soms had hij een goed gesprek met de dames koe achter de muur, die onder veel gesmak en gesnuif moeite hadden uit hun woorden te komen en het dan ook opgaven en gauw de schaduw opzochten van een boom, alsof Paulus Potter zelf ze daar neergezet had.
En dan, op nog geen kilometer van het huis en waarvan niemand gewag maakte in de romantische beschrijvingen van het gastenboek, alsof het er niet in toegelaten mocht worden, doorkliefde een hoge-snelheids-trein het dal met een snelheid die zijn naam eer aan deed en met het geluid van een overvliegende straaljager. Maar ook dat hoort bij Frankrijk, waar ze niet moeilijk doen over een beschadigd dalletje een of twee, want er blijven er nog een heleboel over zonder T.G.V. En bovendien, de vooruitgang is heilig. Of niet soms…?

Gastenboek 2

In het Franse huis dat Jack&Co huurden lag een gastenboek. Nog een impressie uit dat boek:
“8 juli 2004. Zelden was een vakantie beter verzorgd. Goed huis, fraaie omgeving. Het weer is wispelturig. Nu heet, dan koud. Het ene moment bladstil en plotseling waait de sla uit z’n kom. Toch zijn er voldoende vol-op-zon-dagen en dan is Frankrijk op haar best. Marianne au Soleil.
Handenvol tijdschriften gekocht. Heerlijk ontspannen bladeren in Huizen, Tuinen, Auto’s en andere Illusies. Als ik thuis ben koop ik weer gauw een staatslot…
In de wei aan de overkant van het dal spelen ’s avonds een stel vossen, soms wel vijf of zes; een paar jongen en twee, drie moeders. Met de verrekijker zijn ze goed te zien. Ze buitelen over elkaar heen, spelen en oefenen.
De twee koeien in de wei komen ’s avonds uitblazen en hun koppen schuren tegen de stenen van de muur. Als je ze lief toespreekt, kijken ze je aan, zuchten en likken je hand met hun schuurpapieren tong.
Op dinsdag en vrijdag komt de bakker in het dorp. Vraag of hij langskomt dan heb je zonder veel moeite een vorstelijk vers croissantje als ontbijt. Kregen we hem maar zo gek dat hij ze ook in Nederland bezorgt…
De telefooncel beneden aan de weg doet ’t niet voor minder dan een twee-euro munt. Kleinere munten geeft hij terug met een minachtend gerinkel. Dus altijd starten met twee euro. Het bezit van een mobieltje blijkt nu toch weer het makkelijkst.
Het weidse uitzicht bevalt goed. Door elk raam zie je heel veel hemel en aarde. En daar tussenin veel kleuren groen, blauw en bruin, paars ook in de avond. De hele dag door hoor je zomerse geluiden; het geplof van een trekker, geroep van hooiend volk, luid geloei van een koe, vogelgeluiden en gezoem van bijen en vliegen. Het lome landleven op warme vakantie dagen…

Gastenboek 1

In het Franse huis dat Jack&Co huurden lag een gastenboek waarin iedereen z’n zegje kon doen en waaruit hij de volgende notities heeft overgeschreven:
“Twee weekjes vakantie in de Bourgogne is ons prima bevallen. We hebben genoten van het huis en de omgeving, maar kwamen hier vooral voor de wijn. Na enig speurwerk kunnen wij de cave coöperative van Prissey adviseren en voor Macon-wijnen zijn Lugny en Igy zeer aanbevelenswaardig.
Mocht u onverhoopt, hoewel niet ongewenst, in de Beaujolais verzeild raken dan kunt u daar de gemiddelde beaujolais overal tegenkomen.
Zoekt u een iets steviger variëteit dan zijn mogelijk Morgon en Julienas een goede plek om te gaan proeven. Le fruit d’un Beaujolais – le charme d’un Bourgogne, gaat hier zeker op.
Nog een echte Hollandse(!) tip: Zoek naar goede wijn die ‘en vrac’ verkocht wordt en die je dus thuis kunt bottelen. De winkel ‘Toute pour la cave’ in Chalon sur Saone (naast het postkantoor) heeft hiervoor alle benodigdheden en meer…
Mocht u ook nog honger hebben bij al deze lekkere wijnen dan zijn een zelfgemaakte ‘Boeuf en Daube’ en ‘Coq au Vin’ niet te versmaden.
Voor iedereen die na ons in dit huis de vakantie gaat vieren, goed weer en een prettige tijd toegewenst. Au revoir…
“Voor mij was vrijdag de enige dag met lichamelijke inspanning en heel erg de moeite waard; mooie kerkjes, homogene dorpjes, schitterende panorama’s en dat allemaal omdat Rob (zie boven) zich vooraf zo goed georiënteerd had. Verder heerlijk gegeten ‘thuis’. Meta en Harry waren verantwoordelijk voor de keuken. Bang voor de weegschaal… Dat er in dit huis ondanks alle comfort geen wasmachine staat, was maar eventjes vervelend. Op en top vakantie!

florence

Mocht u binnenkort naar Italië gaan en de stad Florence bezoeken, probeer dan eens te gaan lunchen in de markthal bij het station. Die prachtige hal ligt vol met o.a. mooie kazen, worsten en wijn waar je bij staat te watertanden. Je kijkt je ogen uit en de lekkere trek dringt zich op. Tussen de stalletjes zijn er diverse mogelijkheden om te eten. Jack & Co. aten daar een salade die hij u niet wil onthouden. Voor iedereen die in ‘nul72’ is achtergebleven en toch in Italiaanse sferen wil verkeren, volgt hier het recept:
Insalata di Pollo:
Dubbele maïskipfilet
250 gram kerstomaatjes
4 stengels bleekselderij
4 worteltjes
basilicumblaadjes
1 citroen
goede olijfolie
een handje gepelde walnoten
Bak de kipfilet zacht, zodat hij lekker sappig blijft
Laat de kipfilet afkoelen en snijd hem daarna in reepjes
Snijd de bleekselderij en de wortel in plakjes en de kerstomaatjes doormidden
Meng in een schaal de bleekselderij, de wortel, de tomaatjes en de kipfiletreepjes
Sprenkel hierover wat citroensap
Voeg daarna een flinke scheut geurige olijfolie toe; wees hier, net als de Italianen, niet te zuinig mee
Breng op smaak met versgemalen zeezout
Strooi er dan een handje aan reepjes gesneden basilicumblaadjes over en evt. de walnootjes
Wij dronken hier een eenvoudige, frisse witte Italiaanse wijn bij; een droge rosé zal er ook erg lekker bij zijn.
‘Buon appetito’

zomeren

Als hij dit opschrijft bestaat hij uit de helft van twee vaders, die hun kinderen meegenomen hebben naar het zwembad. Dat dit zwembad het Dousberg Bad heet en in Maastricht ligt doet niet terzake, want op het grote grasveld rond het bad vinden dingen plaats die overal gebeuren rond een bak met water bij mooi weer.
Vlak voor zijn neus voetballen drie bierbuikige mannetjes en verder ligt iedereen te bruinen op een handdoekje; meisjes bij meisjes en jongens bij jongens. Twee groepen die elkaar nonchalant, maar o zo scherp in de gaten houden ondanks de warmte. Of misschien wel dankzij al die opgewarmde hormonen.
Verderop zit een plompe moeke rechtop in het gras; haar bedrijvige armen liggen nu stil in haar schoot alsof ze door kinderverlamming zijn getroffen. De drie bierbuikjes zuchten onder hun aktiviteiten. Het atletische vermogen is verzopen, maar de techniek is zo nu en dan nog aanwezig en dan voelen ze zich weer de voetballers van weleer.
De plompe moeke heeft nu blijkbaar lang genoeg genikst. Ze schilt een appeltje en deelt het met een druipend kind dat meteen weer terugrent naar het bad.
Hij zoekt naar zijn dochter in die badende menigte, waar ze samen met haar vriendin en diens vader een baantje probeert te trekken. Hij verheft zich nu op zijn ellebogen en zoekt haar blonde paardenstaart tussen al die koppies die uit het water steken. Om hem heen heeft het luie liggen nu echt toegeslagen; er wordt gelezen, ingewreven en loom over het buikje geaaid. Alle rimpels en pukkels worden drie keer bekeken, tatoeages vergeleken en dat alles overgoten met een zon van een graadje of dertig.
Hij vindt zijn dochter terug in het gekrioel en tegelijk kijkt ze ook naar hem. Ze zwaaien naar elkaar, waarna ze weer onderduikt in de massa. Zelf zakt hij weer terug op z’n zij. En dan, als een heldere flits bij nul verstand, denkt-ie: Life is a state of mind. Hij zegt het zacht, zo zacht dat niemand het hoort. Waarom hij dat zegt weet hij niet. Nou ja, hij weet het wel maar hij heeft geen zin om het uit te leggen. Ineens is er lekker veel ruimte in zijn bovenkamer.